موجودی به نام انسان

گریه کن سرباز

ensan-shaahin — Wed, 11 Jun 2008 12:42:30 GMT

نظامی زن انگلیسی كه پس از بازگشت از ماموریت خود در عراق، فرزندش را در آغوش می فشارد.

آهای سرباز، آهای مادر!...
گریه كن، تو حق داری گریه كنی. شاید ماهها و سالهاست كه فرزندت را ندیده ای.
فرزند دلبندت را. كودك معصومی كه تاب دوری مادر نداشته و حتماً از تو بیشتر، برایت دلتنگی می كرده.
گریه كن سرباز، گریه كن تا سبك شوی...
گریه كن، بخاطر گوهر مادری كه از تو ستانده اند، و در عوض تو را مفتخر! كرده اند به این لباسها.
این لباسها كه اصلاً به قامت تو سازگار نیست...
گریه كن كه تاج زن بودن از سرت افتاده...
گریه كن كه هیچ لذتی به پای مادری نمی رسد و تو را محروم كرده اند، ذائقه ات را خراب كرده اند...

اما
من چند حرف دیگر با تو دارم سرباز...
تو مادری، حق داری بچه ات را دوست داشته باشی... حق داری برایش دلتنگ شوی...

سوالی از تو دارم :
این كودك را می شناسی؟

می بینی پدرش با چشمان بسته، چگونه صورتش را لمس میكند؟
می بینی چگونه كفشهایش را درآورده تا در آغوش پدر، گم شود ؟
این پدر یكی از زندانیان تو و دوستان توست در عراق...
چه میشد اگر اجازه میدادی این پدر، بچه اش را ببیند؟
فكر كردی فقط خودت به فرزندت عشق می ورزی؟

این دختر را چطور؟

حتماً او را دیده ای...
در كوچه پس كوچه های بصره... پای برهنه می دوید و خنده كودكانه ای بر لب داشت...
الان به نظرت لكه های سرخ روی لباسش، نقش گلهای سرخ است یا رد پائی از خون تازه ؟
یا لكه های قرمز روی زمین، گلبرگهای پرپر شده گلهای پیراهن اوست؟
صورت ظریف او را با اسلحه ای كه در كنارش به دست گرفته ای چه كار؟
ببین چه گریه ای میكند؟ چه خونی از صورتش جاری است؟
این رنگین تر است یا خون فرزندت كه اینچنین در آغوشش كشیده ای؟
حال این دخترك را خوب ببین. نتیجه كارتو وهمكاران توست و تا ابد با شما خواهد ماند.
این است آنچه برای این دختر و مردمش هدیه برده ای...

این پدر را میشناسی؟

دارد به چه حالی، جسم بی جان دخترش را میگذارد كنار بقیه جنازه ها.
یادت هست؟ همین چند شب قبل، خانه شان را بمباران كردید.
تو و همقطارانت.

این را چطور؟

این اما مال افغانستان است.
شاهكار قدیمی تر شما.
اما مگر زخم این پدر كهنه می شود؟
این هم كادوی یكی دوسال قبل توست برای كوكان افغان.........

از این دست اگر بخواهم برایت بیاورم، بسیارست...
سردشت ، شلمچه ، قانا... صبرا و شتیلا... و ....

...............
...............
...............

گریه كن سرباز
گریه كن، اما نه فقط برای دلتنگی فرزندت ...
شاید نپذیری، اما من در گریه های تو هیچ عاطفه ای نمی بینم سرباز!
گریه كن برای انسانیتی كه در زیر پای تو و رهبرانت لگد مال شده...
گریه كن برای عاطفه ای كه در وجودت مرده...
گریه كن برای شرف و آزادگی كه از دست داده اید...

گریه كن سرباز

بعد از مدت ها اومدم باز هم میام ......

تهران.....

ensan-shaahin — Sat, 05 Jan 2008 05:40:18 GMT

سر به لاک خویش بردید ای دریغ
نان به نرخ روز خوردید ای دریغ
گیر خواهد کرد روزی روزیت
در گلوی مال مردم خوارها

من به در گفتم و لیکن بشنوند
نکته ها را مو به مو دیواره
با خودم گفتم تو عاشق نیستی
آگه از سر شقایق نیستی

غرق در دریا شدن کار تو نیست
شیعه مولا شدن کار تو نیست
نه فقط حرفی از آهن مانده است
شمع بیت المال روشن مانده است

دست ها را باز در شبهای سرد
ها کنید ای کودکان دوره گرد
مژدگانی ای خیابان خوابها
می رسد ته مانده بشقابها

برای زيباترين آسمون زندگی ام !!!

ensan-shaahin — Sat, 17 Nov 2007 05:20:23 GMT

شايد چون تابستون بود ، اومد . شايد چون فکر می کرد همه جا گرمه ...همه گرم اند و مهربون ...دوستش دارن چون کوچيکه ...کمکش می کنن چون هنوز کوچيکه ... اينقدر کوچيک که تو دستاشون جا می شه ... می تونن اونو رو دستاشون بگيرن و بالاتر ببرن ... می تونن بغلش کنن ...

اومد ... هنوز نمی تونست حرف بزنه ... می خواست بپرسه اين گردالی ها چيه اطرافش می افتن رو زمين و جرينگ صدا می دن ... و اين کاغذ رنگی ها که کثيفن ... حوصله اش سر می رفت ...

گاهی همين طور که به زشتی زمين پشت کرده بود ، به سقف آبی نگاه می کرد ... از همه چی قشنگ تر بود ... اما ، هيچکس ، به اونجا که اون نگاه می کرد ، نگاه نمی کرد ...گرسنه اش می شد ... خب ، گرسنه اش می شد ، خيلی ! ... خيلی گرسنه می شد ... يه چيزی بش دادن خورد ، می خواست سقف رو نگاه کنه ... از همه چی قشنگ تر بود ... يه پارچه ی سياه مينداختن روش و ديگه نياز نبود چيزی برای خوردن بدن بش چون تا 2 روز بعد از خواب بيدار نمی شد ... وقتی میخوابيد به دوستاش می گفت اونجا نريد ... اصلا قشنگ نيست ... فقط يه سقف قشنگ داره ... که مثه تمام اينجا می مونه ... نريد اونجا ... بعضی هاشون می رفتن ... می يومدن اينجا ولی اون هيچ وقت نمی ديدشون ... شايد اونا جاهای ديگه ی اينجا می يومدن ! خودش ديده بود يکی از اون وسيله ها که دودشو می ندازه تو صورتش پيچيده بود تو يه خيابون ديگه ... پس اينجا يه خيابون ديگه هم داره ... شايد بقيه اونجا بودن ...

چرا بعضی از اون کوچولوها اندازه ی اون بودن ولی بغلشون کرده بودن ... چرا اونو بالا نمی بردن ؟؟ چرا کسی بالا نمی بردش ؟ اونم دلش می خواست ... ! به دستای بزرگشون نگاه می کرد . ـ توی اون دستا جا می شد !

ـ اما در امتداد نگاهش ، گردالی های پرسروصدا و اون کاغذ رنگی ها می افتاد ... يواش يواش کاغذ های رنگی ديگه ای هم اضافه شد ، زرد ، قرمز ، ... کاغذهايي که فقط کنار اون نبود ... همه جا ريخته بود و زير پای بقيه خرش خرش صدا می کرد ... دوباره خوابش برد ... خوابش برد چون خيلی ! گرسنش بود ...

به سقف نگاه می کرد ... پاک ، دوست داشتنی ... سقف داشت گريه می کرد :

ـ تو تنها دوستمی !

صداشو شنيد ! حرفشو فهميد ! پس صدای سقف رو می شنيد ؟!

ـ تو قشنگی !

ـ و تو زيباتر !

به آبی که توی چاه کنارش جمع شده بود نگاه کرد ... زيبا بود ! حرفی نزد ... ! فقط با سقف می تونست حرف بزنه ...

زبون بقيه رو نمی فهميد ... و نمی دونست بقيه زبون سقف رو نمی فهمن !

ـ تو بالا يي ... منو بغل می کنی ؟!

سقف نعره ای زد و با شدت بيشتری گريست ...

آدم های خيابون با همون شدت فرار می کردند ... همه از جلو آسمان عقب می رفتند ... هوا سرد شد ... سرد سرد ... ديگه به سرما امون نداد ... ديگه نخواست به تابستون برسه ... همون يه تابستون که گولشو خورده بود ، کافی بود ... خوابيد ... يه هو بيدار شد ! احساس آرامش می کرد ... آروم آروم بود و لذت می برد . چشماشو باز کرد تا بالا رو ببينه ، تا تنها دوستشو ببينه و بش بگه اين جا اون قدرام بد نيست ، داره لذت می بره ...

چهره شو از نزديک ديد ... آسمون اونو بغل کرده بود و می خنديد ... چقدر شبيه خودش بود ! اين بار پائين رو نگاه کرد ، حالا فهميد چرا کسی بغلش نمی کرد ، بالاخره فهميد چرا کسی بالا نمی بردش . با آسمون خنديد ، به همشون خنديد :

اونا کوچکتر از اونی بودن که بخوان بالا ببرنش!

آره ، بعضی وقتا زمستونا سردت ميشه و فقط دنبال يه جايي می گردی که خودتو گرم کنی ، اما اون بالا يه بچه تو بغل آسمون نشسته و داره به حماقت تو می خنده !

" من از این انسانیت دست کشیده ام و امیدی به بقایش ندارم . تو هم همین باش چون من و تو انسانیت را به لجن کشیده ایم . و یقین دارم که خدواند از بشریت در عذاب است . "

کودکی !!!

ensan-shaahin — Sun, 04 Nov 2007 12:55:18 GMT

وقتی مجرده به فکر ازدواجه و وقتی که به مراد دلش می رسه به فکر بچه دار شدن ....

آره حتما یه بچه می تونه زندگی رو زیبا تر کنه .....

آخ که تو چقدر خود خواهی بشر !!!!!! آره خود خواه ......

می خوای بچه داشته باشی که زندگیت زیبا تر بشه .....

بابا باید بچه دار بشی چون خدا می خواد که بشی و حالا که شدی باید یک نفس ( روح ) رو به زیبایی برسونی نه اینکه اون باعث زیبایی تو بشه .....

می خوام از اولش شروع کنم . از زمانی که بچه پاشو میزاره تو این دنیای کثیف ......

باباش تو بیمارستان از پرستار می پرسه پسره یا دختر ؟

بغلش می کنه : "بابا جون بابا جون " می کنه ......

حالا بعد از گذشت یه زمانی دیگه اون کودک عزیز دل باباش نیست .....

انواع و اقسام فحش هارو می شنوه .....

حتما این متن براتون خیلی آشناست : "بشکنه اون دستایی که کتک می زنه بچه هارو "

واقعا بشکنه .... بشکنه ..... بشکنه .....

بچه ها پاک ترین موجوداتی هستند که میان تو این دنیا ... بدون انتخاب میان چون مادر و پدرشون خواستن میان ...

میان بین موجوداتی که نا سلامتی اشرف مخلوقات نام دارند .... حالا ببین این اشرف مخلوقات با این فرشته ها چه کرده اند ...

اینجا در ایران از بچه ها به عنوان کارگر ، فال فروش ، گدا و غیره استفاده می شه و در عین حال اگر با بچه برخورد بدی بشه هیچ اتفاقی برای مادر و پدرش که بانی این کار هستند نمی افته .

در ایران من پدر و مادرش بخشیده می شن ... قانون ما اینه و چه جالب .... !!!

" من آمده ام تا به زندگی تو سر و سامان دهم . شادی دهم . عشق دهم .

ولی تو چک می زنی و بر سرم میکوبی و فحش میدهی .. چرا ؟

من آمده ام که از تنهایی بیرون آیی ولی حالا خودم تنهای تنهایم .

پس کو پدر مهربان و مادر عاشق .... کجایید ؟ "

و چه کسانی که با ابهت نامشان هر گونه که خواستند با کودکان رفتار کرده اند ولی بی گناه شناخته شدند .

و هنوز روح خبیثشان را با جسم کثیفشان یدک می کشند .

بشکنه اون دستایی که کتک می زنه بچه هارو

نان و نان !!!

ensan-shaahin — Sun, 28 Oct 2007 06:18:18 GMT

سلام . باز هم منم از تهران .

در کشور من کار بسیار است و من در میان این همه کار سر در گم .....

وقتی قدم می زنم در شهرم هر کسی را که میبینم کاری دارد که راضیست از آن ....

در شهر من کار بسیار است ..... آنقدر که از گوشه های کشورم برای کار به شهر من می آیند .....

چه جالب که کودکان هم همانند ما به کاری مشغولند ..... برای رفع نیاز ......

ولی در جایی خواندم که کوک باید اول درس بخواند بعد کار کند ... پس چرا در شهر من کودکان در کارند ؟

پس چرا ؟؟؟

عده ای در کارند و عده ای در خوابند .... این است عدالت .... این است عدل .....

کاش علی بود و میدید که بعد از آن در کشور من عدالت بر قرار است خیلی .......

" من ذغال می فروشم ... ذغال .... دوست دارم در آینده دکتر بشوم ... میدونی چرا ؟

چون مادر و پدرم از بیماری مردند و ما چون پول نداشتیم آنهارا بیمارستان قبول نکرد ...

من میخوام در آینده مردم را بی پول عمل کنم تا کسی پدر و مادر خود را به خاطر پول از دست ندهد .. "

حرف من :

" دیدی تو خیابون پسرک یا یه دختر کوچولو میاد بهت می چسبه تا ازش آدامس بخری ؟

یا فال ؟

تو بهش چی میگی ؟ میگی : برو خدا روزیتو جای دیگه حواله کنه !!!

من نمیگم بهش پول بده ولی میدونی اونها روزیشون پیش تو هست ؟

من در کشوری هستم غنی که مردمانی فقیر داره !!! چرا ؟

به خودم می بالم کشورم پولدار است .... "

این برج بین المللی تهران است ساخته دولت کشور من .... هر واحد شاید تا میلیارد تومان برسد .

به نظر تو آن کودک جایش روزی در این برج است ؟ ... کی در این برج خانه دارد ؟

ای کودک من نمی گویم که کاش تو در این خانه باشی .... می گویم ای کاش خراب شود این دیو بتنی که از خون تو بر پا گشته .......

اینجا تهران است .... تقابل فقیر و غنی ....

بیا به شهر من ........ تهران .

امنیت همه جا !!! ( حکومت نظامی )

ensan-shaahin — Sun, 21 Oct 2007 06:44:18 GMT

سلام . من از اینجا حرف می زنم .

میگی از کجا ؟ از آزادی ، از تساوی ، از انسانیت ، از مهربانی ......

پیش خودت میگی خوش بحالت که اطرافت اینقدر خوبی هست .

آره خوشحالم .... انگار در بهشتی در بهشت .... میدونی این بهشت کجاست ؟

ایران ........ تهران

من خوشحالم که قلم بر دست و نگاهی به جلو دارم و از جایی می نویسم که مردمانش همه در خوشحالی و حال و صفا به سر می برند و به خود می بالم .

من ایرانی هستم ............. ایرانی

بیا با هم به شهر من برویم به تهران موافقی ؟

اینجا میدان هفت تیر است و همه خوشحال . موضوع از این قراره که ماموران فداکار به ۳ زن تذکر میدن ولی از اونجایی که این تذکر خیلی دوستانه و محترمانه هستش یه باتوم تو سر این خانوم میخوره و سرش خونی میشه .

و بعد از آن مردم با نیروهای همیشه فداکار نیروی انتظامی برخورد می کنند و خانوم رو سوار ماشین سمند می کنند به همراه دوستانش و راهی بیمارستان میشه . ( احتمالا در این تصویر این خانوم داره از مامورانبه خاطر زدن باتوم تشکر می کنه !!! )

این زن ایرانیست ........

ابن کودک را ببین برای اینکه مادرشو ازش جدا نکنند چادر آن زن پلیس را گرفته و التماس می کند آیا به نظر تو از پلیس در ذهن این بچه در آینده چه خواهد ماند ؟

"من در تلویزیون صحنه های کتک خوردن فلسطینی ها رو دیدم و همیشه پیش خودم می گفتم که اینها دیگه کین ؟ واقعا چقدر بی رحمند و خوش به حال ما که در این شرایط نیستیم !!!

ولی حالا در کوچه و پس کوچه های شهرم ( تهران ) شاهد کتک خوردن زنان و مردانی هستم که باعث و بانی این سرزمینند . اگر آنها نباشند ایران چه معنی دارد ؟ اگر ایرانی نباشه ایران هست ؟

برای دیدن این صحنه ها جای دوری نرو همین ولیعصر ، همین ونک ، همین تجریش ، همین هفت تیر و همین های دیگر ..... "

شهر من امن است . . تهران در امنیت .... بیا در شهر من .

اینجا تهران است ..... و باتوم ها در انتظار ........

تا بعد

عجب !!!

ensan-shaahin — Wed, 17 Oct 2007 07:21:18 GMT

سلام

این دفعه منم در مورد خودم می نویسم .

هنوز چند وقتی نیست که نوشتن رو شروع کردم . از اول هم منتظر انتقاد و پیشنهادات بودم . خصوصا انتقادات !!

دوستان من نوشته هام قبول دارم بوی مرگ و تاریکی میده ولی لازمه . کسی نیست بنویسه که حواسمون جمع باشه من هم کسی نیستم ...

خیلی از دوستان در نظرات و در ایمیل برای من انتقاد نوشتند البته بیشتر در ایمیلم ...

آیا کشتن انسان گناه نیست ؟ ( خطاب به اون دوستان شفیق ) ؟

آقای ساسوشا که می نویسی هم برای بچه دلم سوخت و هم برای مادر ...

قصدم توهین نیست ولی ما داره کم کم بدی هامون از خوبی هامون می زنه جلوتر ...

من نمی خوام در بلاگم بگم و بخندم بابا تو دنیا پر درده .

آره من تمام مطالبی رو که اینجا می نویسم در موردش خوندم کامل کامل و اینکه بیام بنویسم مادر این بچه چرا این کارو کرده حق مطلب رو ادا کردن نیست باید ببینیم چرا این افراد شیطان صفت ( که البته فکر می کنم نام شیطان اینجا خیلی خراب شد ) چرا وجود دارند ؟

دوستان گرامی نظرتون رو در مورد بودن یا نبودن من بنویسید .

باشم یا نباشم ؟

مرگ شیطان !!!

ensan-shaahin — Tue, 16 Oct 2007 06:59:18 GMT

سلام

راستی یه خبر دارم براتون . فهمیدین که شیطان مرده ؟

باور کنین که دیگه شیطانی وجود نداره ..... تا وقتی من و تو و انسانها وجود دارند دیگه شیطان جایی نداره .

پس میمیره ........

فکر می کنی شیطان خیلی زشته مگه نه ؟

باور می کنی شیطان از ما می ترسه .

امروز اومدم تا برات یه مطلبی پست کنم که لرزه به اندامت بندازه .

" مرگ شیطان ......... "

ارتباط مادر با شیطان ! تا حالا همچین چیزی شنیدی ؟

به شیطان لعنت فرستادم بعد از دیدن این صحنه ها .... شیطان ظاهر شد و گفت به خدایی که من و تو رو خلق کرده این مادر دست مرا از پشت بسته .... گفت من بی تقصیرم ....... من از این مادر ترس دارم ... کار من نیست ......

عکس هایی که می بینید مربوط به مادری سنگدل هست در دادگاه که با لبخند به جنایت خود فکر می کند و با آب و تاب داستان را بازگو می کند ....

ببین چه خندان است ....... میخوای بدونی چیکار کرده که انقدر خندانه......

افتخارش اینه که سینه بچشو شکافته !!! سر بچشو از بدن جدا کرده !!!

ما کجاییم ؟ به کجا می رویم ؟ وای بر ما ....

میدونی چرا کشته بچشو ؟

چون زیاد گریه می کرده ..... واقعا این بچه باید به این گناه کشته بشه ؟

" مادر من تو را دوست دارم حتی اگر مرا بزنی . حتی اگر مرا دوست نداشته باشی . من تو را دوست دارم .

من از تو به وجود آمده ام پناهم تویی . مهربان تر از هر کس در عالم خاکی تو را میدانم . اگر تب کنم تب خواهی کرد و اگر بگریم تو هم گریه می کنی .

مادر پس چه شد که من اینگونه و بوسیله تو راهی شدم به دیار باقی ؟ چه شد ؟ گناهم چه بود ؟

شاید گناهم متولد شدنم بود ؟ "

دوستان عزیز عکس کودک را دارم بعد از آن جنایت هولناک فقط اینجا نمی زارمش لینکش می کنم شاید دل دیدنشو نداشته باشی همین پایین کلیک کنی عکسو می بینی !!!

بخواب راحت و آسان ( تو پاکی پاک تر از فرشته ها )

بی حرف خداحافظ تا بعد

به کدامین گناه ؟ !!!

ensan-shaahin — Sun, 14 Oct 2007 14:10:11 GMT

سلام باز هم منم .

می پرسی این دفعه چی میخوای بگی ؟

اومدم بگم حواسمون جمع و جور تر باشه . آخه من تو تهرانم . میدونی تهران کجاست ؟

شهر شلوغی . شهر ماتم . جایی که هیچ کس به اون یکی فکر نمی کنه . هر کس به فکر خودشه .

جدیدا دیدم تو تهران دارن خونه می سازن تند و تند ....

تو ندیدی بیا و ببین .... نکنه تو هم از اون کسایی هستی که عشق شهر نشینی دارن ؟

خب خیلی خوبه پس با من باش ... میخوام بگم از زلزله ...... میگی تکراریه ؟

نه نگاه کن ...... تو تهران خونه تا متری شش و هفت میلیون هم پیدا می کنی ...

" داره تلویزیون میبینه . اون یکی داره با عروسکش بازی می کنه . پسر خونه داره درس مس خونه .

اون بچه کوچیکه داره از سینه مادرش شیر می خوره ...

ولی یه دفعه .......

چی شد ؟ تازه یاد گرفته بگه بابا مامان .....

پس کجا رفت ؟ کجا ؟؟؟؟؟؟؟

پاشو عزیزم ...... پس چی شده ؟

میدونی زلزله ما رو نمیکشه .... ما خودمون خودمون مقصریم ......

وقتی میبینه صدایی از پچه هاش در نمیاد .... دیگه چیکار کنه ؟

داری انقدر پول میدی که قاتل خودتو بخری ؟

چنتا بچه ؟ میتونی خودتو بزاری جاش ؟ نه یک لحظه ؟

همه فقیرن ... چرا ؟ اگر خونش ضد زلزله بود که اینطوری نمیشد .... میشد ؟

آخه پولشو نداره برای همین باید بمیره !!!!!!!!

میدونی داره بهش چی میگه ؟

میگه این همون بوسیه که دیروز باید می کردم عزیزم .

پس نخر این قاتلین بالفطره رو ...... نخر ....

از بالا شهرش تا جنوب همش یکیه .........

بخوابید راحت و آسان .

اینجا ایران است . سرزمین من .. سرزمین بد بختی ..

و اینجا تهران است ... منتظر یک حادثه ........

مراقب باش .

این منم مادر !!!

ensan-shaahin — Thu, 11 Oct 2007 05:28:18 GMT

سلام !

داری به من نگاه می کنی ؟

آره من اینجام . راستشو بخوای تا چند روز پیش یه جای گرمی بودم .

تازه قبلش وقتی تو ی جایی بودم که شما بهش میگین ( دنیای قبل ) تمام فرشته ها به من گفتن که داری میری یه جای خوب یه جایی که مردمش انقدر خوبن و ازت مواظبت می کنن که فکر می کنی تو بهشتی .

ولی نمیدونم یه دفعه چی شد ؟

تا چند روز پیش صدای مامانم رو می شنیدم ولی الان سردمه !

آخه چرا ؟

میدونم اومدم به دنیای شما یعنی متولد شدم !

پس چرا کسی تو گوشم اذان نخوند ؟

الان سردمه ! میبینی چطوری جمع شدم ؟

آخه خیلی سردمه !

به من گفتن وقتی میری اون دنیا برات اسباب بازی میارن باهات بازی می کنن !

اینجا که من خوابیدم کجاست ؟

شما به اینجا چی میگین ؟

اونجا می گفتن که تو این دنیا یه کسی هست به نام مادر !

که عشقش به بچش آسمونیه ......؟

پس کوشش ؟ کجاست ؟

سردمه ........ سردمه ......

دیگه باید یرگردم اونجا ، اونا باهام مهربون تر بودن ............

خداحافظ .

اینجا تهران است ، جوب خیابان ولیعصر .......

دوستان عزیز واقعا دستم به نوشتن اینها نمیره .

به خود خالقم قسم ..........

ما در گناه شناوریم .... خداوند ما را ببخشاید .....

بخواب کودکم راحت و آسوده آره باهات اونجا مهربون ترن ..... تو بدون گناه آمدی و خوشا به حالت که پاک هم برگشتی .... کاش من مثل تو بودم .... ای کاش .......

تولدت مبارک ....